سلام

حالا چقدر این سلام بعد از این مدت معنی داشته باشه الله اعلم.

یک سال به سرعت برق گذشت.

خدارو خیلی شکر می کنم که این زندگی .همسری و خیلی اتفاقات خوب دیگه رو برام پیش آورد نمی گم نون دلم و می خورم نه.بلکه فقط لطف خدا بود.و همش هدیه .

همچنان مطب می رم.همچنان بی خودی حرص می خورم بعدش هم کلی افسوس می خورم که چرا اینقدر حساس تشریف دارم.

کم کم همسر با لوس بازی های من اخت شده .منم با کارهای اون.

از اخبار مهم اینه که

1-    آبله مرغان گرفتم.

2-    60 کیلو شدم.

3-    مریضام ازم راضی هستن.

به هر حال چه خوب و چه بد گذشت.

یه چیزی می گم بهم نخندین.

تو این 28 سالی که از خدا عمر گرفتم یکبار تلاش نکردم کسی رو بشناسم.شاید تا به حال به کسی نزدیک نبودم نمی دونم .شاید هم تا به حال زحمت اینو به خودم ندادم.یا اونقدر خودخواه بودم که همش خودم رو ارجح می دونستم و معتقد بودم طرف باید منو بشناسه.

ولی زندگی شوخی بردار نیست.کم کمش اینو بهم یاداده تا اینجا.

خلاصه اینکه همه چی آرومه من چقد رخوش . .   . . .

البته اگه فردا اومدم دادو بیداد راه انداختم که ای وای بیایین دارن مظلوم می کشن تعجب نکنین نسیم دیگه.

بریم سر وقت بحث زیبای لاغری.

مریضی دارم 125 کیلو.باورتون نمی شه تو 15 روز 9 کیلو کم کرد.البته درست نیست ولی باید به هر حال بیمار روحیه بگیره.چون وقتی میبینن اولش نتیجه نمی گیرن مایوس می شن.واسه خاطر همین مجبورم همین کارو بکنم.

مریضی دارم 24 ساله 112 کیلو.نمی دونم بچه ها چطور با خودشون این کارو می کنن.

مریضی دارم 39 کیلو. چاق نمی شه.

ووووووووو

خیلی هستن امثال این دوستان.

به مرور براتون تعریف می کنم و رژیم هایی رو که بهشون دادم.

از همه دوستام که تو ان مدت بهم زنگ زدن ممنونم.

به مرور براتون می نویسم.